Sepse jeta me hodhi ne greminen me te thelle dhe te zeze qe mund te ekzistonte , gjeta fuqine te dal prej aty ... Sepse jeta me mori personin qe doja me se shumti ne kete jete , gjeta kurajen ta fsheh dhimbjen dhe ta bej kujtimin e tij te paharruar perjete ... Sepse di se jeta do perpiqet te me munde por di te them se do ia dal sepse nje engjell me mbron qe nga qielli ... Sepse ne cdo hap e ndjej babushin tim pran meje duke me dhene kuraje sikur ateher kur isha e vogel dhe me mesonte te ecja ... Dhe do ece sepse ai eshte gjithmone me mua ...