ݺߣ

ݺߣShare a Scribd company logo
Νοέμβρης 1973

3o Γενικό Λύκειο Καλλιθέας
Νοέμβρης 2013
πολυτεχνείο2013
Video
Ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, το
μεγαλύτερο σχολείο όπως θα λέγατε
και εσείς.
Ένα πανεπιστήμιο σαν όλα τα άλλα
μέχρι το Νοέμβρη του 1973.
Το χρόνο που έμελλε το πάθος, η
πίστη στην ελευθερία, η
αγωνιστικότητα των νέων, να το
μετατρέψουν σε εθνικό σύμβολο,
σε σύμβολο αγώνα για τη
Δημοκρατία και την Ελευθερία.
πολυτεχνείο2013
Ας δούμε όμως γιατί χρειάστηκε να
γίνει αυτός ο αγώνας και πώς έγινε ο
αξέχαστος αυτός άθλος των νέων της
γενιάς του 1960. Η ιστορία ξεκινά
μερικά χρόνια πριν από το 1973. Την
21η Απριλίου 1967.
Μετά από πολλές πολιτικές
ανακατατάξεις και λάθη κάποιοι
βρίσκουν την ευκαιρία να ελέγξουν
το Στρατό και να πάρουν την
εξουσία χωρίς την έγκριση του
λαού. Στερώντας του το
μεγαλύτερο δικαίωμα, την εκλογή
αυτών που ο ίδιος θέλει να τον
κυβερνούν.
Το παραλήρημα του
Παπαδόπουλου
πολυτεχνείο2013
Ο Παπαδόπουλος γίνεται από μόνος
του κυβερνήτης. Περνούν 7 σκληρά
χρόνια. Τα πάντα βρίσκονται κάτω από
την επίβλεψη των δικτατόρων. Φόβος
κυριαρχεί παντού.

Η ελευθερία της γνώμης, το
δικαίωμα του ελεύθερου πιστεύω,
του ελεύθερου πολίτη
καταργούνται. Οι αντίθετοι προς
τις ιδέες του δικτάτορα
βασανίζονται, εξορίζονται ή ακόμα
και σκοτώνονται.

Παπαδόπουλος προς τους καθηγητές
Όλα όμως έχουν ένα τέλος. Και η αρχή
του τέλους της μαύρης αυτής επταετίας
ξεκίνησε από τους φοιτητές του
Πολυτεχνείου. Από τις αρχές του 1973
τα πράγματα έδειχναν ότι κάτι θα
γινόταν. Όλοι ήταν αναστατωμένοι.
Ο κόσμος είχε αρχίσει να δυσφορεί.
Είχε συνηθίσει το φόβο τόσο, που
άρχισε να τον ξεπερνά. Το κουβάρι της
λευτεριάς άρχισε να ξετυλίγεται τις
μέρες του Πολυτεχνείου.

Συνέλευση Ε.Φ.Ε.Ε
πολυτεχνείο2013
πολυτεχνείο2013
Με το σύνθημα «κάτω ο 1347»
ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές για πρώτη
φορά στο χώρο του Πολυτεχνείου στις
14 Φλεβάρη του 1973. Αίτημα να
συνδικαλίζονται, να ελέγχουν, δηλαδή,
τα συμβούλια που θα τους
αντιπροσωπεύουν.
Εννέα (9) ημέρες αργότερα 23/2/1973
οι φοιτητές κάνουν κατάληψη της
Νομικής Σχολής. «Ζήτω η Ελευθερία»,
«Κάτω η Χούντα» ήταν τα συνθήματα
που φώναζαν.
Ένα μήνα περίπου αργότερα στις
20/3/1973 γίνεται και νέα συγκέντρωση
στην Νομική Σχολή. Και τις δυο φορές η
δικτατορία επενέβη, συνέλαβε,
βασάνισε, εξόρισε.
Ηχητικό Νομικής
Ηχητικό Ναυτικού
Ηχητικό Ναυτικού
πολυτεχνείο2013
Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου άρχισαν με
μια συγκέντρωση στον προαύλιο χώρο του.
Ήταν 14 Νοεμβρίου Τετάρτη πρωί. Οι
φοιτητές αξίωναν να γίνουν εκλογές στους
φοιτητικούς συλλόγους. Ίδιες συγκεντρώσεις
έγιναν εκείνο το πρωί και στη Νομική και
στην Ιατρική Σχολή.

Όλοι οι φοιτητές απ’ όλες τις Σχολές
μαζεύτηκαν στο Πολυτεχνείο. Φτιάχτηκαν τα
πρώτα συνθήματα: «Ψωμί, Παιδεία,
Ελευθερία», «Κάτω η Χούντα».
Στις 7 το απόγευμα αποφάσισαν να
κλειστούν μέσα και να μη βγουν, αν δε
γίνονταν δεκτά τα αιτήματά τους. Αιτήματα
που είχαν φύγει πια από το χώρο του
Πολυτεχνείου, αιτήματα που αφορούσαν
όλο το λαό, όλους τους Έλληνες που ήθελαν
να είναι πολίτες μιας δημοκρατικής χώρας.
πολυτεχνείο2013
Οι φοιτητές ψηφίζουν αντιπροσώπους,
επιτροπή που θα συντονίζει τον αγώνα.
Η μεγάλη στιγμή φτάνει. Λειτουργεί
πομπός που εκπέμπει στους 1050
χιλιόκυκλους. «Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ
Πολυτεχνείο». Συνθήματα, μηνύματα
προς τον κόσμο γράφονται και
στέλνονται από τους ίδιους έξω στο
δρόμο, στα ταξί, στα τρόλεϊ.
Στήνεται νοσοκομείο, εστιατόριο,
οργανώνεται ομάδα καθαριότητας. Ο
κόσμος έξω από το Πολυτεχνείο
μαζεύεται όλο και περισσότερο. Άλλοι
ενώνονται με τους φοιτητές, άλλοι
φέρνουν τρόφιμα, φάρμακα, χρήματα.
Λαός και φοιτητές γίνονται ένα.
πολυτεχνείο2013
Την Παρασκευή 16 του Νοέμβρη όλη η
αστυνομία βρίσκεται απ’ έξω από το
Πολυτεχνείο. Θέλουν να εισβάλουν, να
μπουν μέσα. Οι πανεπιστημιακοί
δάσκαλοι αντιδρούν. Η αστυνομία
χτυπά, μα δεν μπορεί να νικήσει τον
κόσμο. Οι δικτάτορες βλέποντας, ότι δε
γίνεται τίποτα, αποφασίζουν να
κατεβάσουν το στρατό.
Οι δρόμοι της Αθήνας γεμίζουν με
τανκς και στρατιωτικά αυτοκίνητα, που
πηγαίνουν προς το Πολυτεχνείο. Ο
κόσμος με απειλές και ξύλο
απομακρύνεται, ενώ μένουν μέσα
κλεισμένοι οι φοιτητές τραγουδώντας
τον Εθνικό Ύμνο.
πολυτεχνείο2013
πολυτεχνείο2013
Το Σάββατο 17 του Νοέμβρη στις 3 η
ώρα τα ξημερώματα το μοιραίο τανκ
ξεκινά. Οι φοιτητές κρεμασμένοι στα
κάγκελα συνεχίζουν να τραγουδούν τον
Εθνικό Ύμνο. Σε λίγο η πόρτα θα πέσει.

Μαζί και τα άψυχα κορμιά των
παιδιών που είχαν γίνει ένα με αυτήν.
Πανικός!!! «Τώρα μπαίνουν, τους
βλέπω ...», είναι τα τελευταία λόγια
του εκφωνητή. Οι σφαίρες σφυρίζουν.
Όλοι τρέχουν να σωθούν.
Εισβολή των τανκ
Πυροβολισμοί
πολυτεχνείο2013
πολυτεχνείο2013
πολυτεχνείο2013
πολυτεχνείο2013
πολυτεχνείο2013
Το πρωί τα πάντα ήταν ήρεμα. Οι
δρόμοι μουσκεμένοι από τα νερά που
έριξαν για να πλύνουν τα αίματα.
Τίποτε δε θύμιζε αυτό που συνέβη το
προηγούμενο βράδυ. Κι όμως η
προσφορά της εξέγερσης του
Πολυτεχνείου ήταν μεγάλη,
ανεπανάληπτη, αξεπέραστη.
Γκρέμισε το μύθο της πανίσχυρης
χούντας. Πέρασε το μήνυμα στο λαό
ότι με την ενότητα και την πάλη
μπορεί να κερδίσει τη λευτεριά του,
την αυτοδιάθεσή του. Μήνυμα που
εμείς οι νεότεροι ποτέ δεν πρέπει να
λησμονούμε.
πολυτεχνείο2013
πολυτεχνείο2013
ετών
Γιώργος Σαμούρης

22

Βασίλης Φαμέλος

26

Διομήδης Κομνηνός

17

Τορίλ Μαργκρέτε

21

Αλέκος Σπαρτίδης

16

Μάρκος Καραμάνης

23

Βασιλική Μπεκιάρη

17

Μιχαήλ Μαυρογιάννης

20

Στυλιανός Καραγιώργης

19

Νίκος Μαρκούλης

25

Αλέκος Καράκας

43

Κυριάκος Παντελεάκης

45

Σπύρος Κοντομάρης

46

Δημήτρης Παπαϊωάννου

60

Ανδρέας Κούμπος

63

Γιώργος Γεριτσίδης

48

Αικατερίνη Αργυροπούλου

75

Δημήτρης Θεοδώρου

60

Απολογισμός
θυμάτων

Ο ακριβής αριθμός των
νεκρών στον ξεσηκωμό του
Πολυτεχνείου παραμένει

άγνωστος
Επίσημα ανακοινώθηκαν μόνο
αυτά τα ονόματα.
Όταν οι καρδιές σπάνε, φρόντισε να είσαι εκεί.
Κάτι μεγάλο κινδυνεύει.
Κάτι σημαντικό πρόκειται να χαθεί.
Μην τους αφήσεις να στο πάρουν.
Μη σκεφτείς να κάνεις πίσω.
Είσαι το ίδιο σημαντικός, μοναδικός, ικανός.

Είσαι Ελεύθερος και ίσος με Όλους.
πολυτεχνείο2013

More Related Content

πολυτεχνείο2013

  • 1. Νοέμβρης 1973 3o Γενικό Λύκειο Καλλιθέας Νοέμβρης 2013
  • 4. Ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, το μεγαλύτερο σχολείο όπως θα λέγατε και εσείς. Ένα πανεπιστήμιο σαν όλα τα άλλα μέχρι το Νοέμβρη του 1973. Το χρόνο που έμελλε το πάθος, η πίστη στην ελευθερία, η αγωνιστικότητα των νέων, να το μετατρέψουν σε εθνικό σύμβολο, σε σύμβολο αγώνα για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία.
  • 6. Ας δούμε όμως γιατί χρειάστηκε να γίνει αυτός ο αγώνας και πώς έγινε ο αξέχαστος αυτός άθλος των νέων της γενιάς του 1960. Η ιστορία ξεκινά μερικά χρόνια πριν από το 1973. Την 21η Απριλίου 1967. Μετά από πολλές πολιτικές ανακατατάξεις και λάθη κάποιοι βρίσκουν την ευκαιρία να ελέγξουν το Στρατό και να πάρουν την εξουσία χωρίς την έγκριση του λαού. Στερώντας του το μεγαλύτερο δικαίωμα, την εκλογή αυτών που ο ίδιος θέλει να τον κυβερνούν. Το παραλήρημα του Παπαδόπουλου
  • 8. Ο Παπαδόπουλος γίνεται από μόνος του κυβερνήτης. Περνούν 7 σκληρά χρόνια. Τα πάντα βρίσκονται κάτω από την επίβλεψη των δικτατόρων. Φόβος κυριαρχεί παντού. Η ελευθερία της γνώμης, το δικαίωμα του ελεύθερου πιστεύω, του ελεύθερου πολίτη καταργούνται. Οι αντίθετοι προς τις ιδέες του δικτάτορα βασανίζονται, εξορίζονται ή ακόμα και σκοτώνονται. Παπαδόπουλος προς τους καθηγητές
  • 9. Όλα όμως έχουν ένα τέλος. Και η αρχή του τέλους της μαύρης αυτής επταετίας ξεκίνησε από τους φοιτητές του Πολυτεχνείου. Από τις αρχές του 1973 τα πράγματα έδειχναν ότι κάτι θα γινόταν. Όλοι ήταν αναστατωμένοι. Ο κόσμος είχε αρχίσει να δυσφορεί. Είχε συνηθίσει το φόβο τόσο, που άρχισε να τον ξεπερνά. Το κουβάρι της λευτεριάς άρχισε να ξετυλίγεται τις μέρες του Πολυτεχνείου. Συνέλευση Ε.Φ.Ε.Ε
  • 12. Με το σύνθημα «κάτω ο 1347» ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές για πρώτη φορά στο χώρο του Πολυτεχνείου στις 14 Φλεβάρη του 1973. Αίτημα να συνδικαλίζονται, να ελέγχουν, δηλαδή, τα συμβούλια που θα τους αντιπροσωπεύουν. Εννέα (9) ημέρες αργότερα 23/2/1973 οι φοιτητές κάνουν κατάληψη της Νομικής Σχολής. «Ζήτω η Ελευθερία», «Κάτω η Χούντα» ήταν τα συνθήματα που φώναζαν. Ένα μήνα περίπου αργότερα στις 20/3/1973 γίνεται και νέα συγκέντρωση στην Νομική Σχολή. Και τις δυο φορές η δικτατορία επενέβη, συνέλαβε, βασάνισε, εξόρισε. Ηχητικό Νομικής
  • 16. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου άρχισαν με μια συγκέντρωση στον προαύλιο χώρο του. Ήταν 14 Νοεμβρίου Τετάρτη πρωί. Οι φοιτητές αξίωναν να γίνουν εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους. Ίδιες συγκεντρώσεις έγιναν εκείνο το πρωί και στη Νομική και στην Ιατρική Σχολή. Όλοι οι φοιτητές απ’ όλες τις Σχολές μαζεύτηκαν στο Πολυτεχνείο. Φτιάχτηκαν τα πρώτα συνθήματα: «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», «Κάτω η Χούντα». Στις 7 το απόγευμα αποφάσισαν να κλειστούν μέσα και να μη βγουν, αν δε γίνονταν δεκτά τα αιτήματά τους. Αιτήματα που είχαν φύγει πια από το χώρο του Πολυτεχνείου, αιτήματα που αφορούσαν όλο το λαό, όλους τους Έλληνες που ήθελαν να είναι πολίτες μιας δημοκρατικής χώρας.
  • 18. Οι φοιτητές ψηφίζουν αντιπροσώπους, επιτροπή που θα συντονίζει τον αγώνα. Η μεγάλη στιγμή φτάνει. Λειτουργεί πομπός που εκπέμπει στους 1050 χιλιόκυκλους. «Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο». Συνθήματα, μηνύματα προς τον κόσμο γράφονται και στέλνονται από τους ίδιους έξω στο δρόμο, στα ταξί, στα τρόλεϊ. Στήνεται νοσοκομείο, εστιατόριο, οργανώνεται ομάδα καθαριότητας. Ο κόσμος έξω από το Πολυτεχνείο μαζεύεται όλο και περισσότερο. Άλλοι ενώνονται με τους φοιτητές, άλλοι φέρνουν τρόφιμα, φάρμακα, χρήματα. Λαός και φοιτητές γίνονται ένα.
  • 20. Την Παρασκευή 16 του Νοέμβρη όλη η αστυνομία βρίσκεται απ’ έξω από το Πολυτεχνείο. Θέλουν να εισβάλουν, να μπουν μέσα. Οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι αντιδρούν. Η αστυνομία χτυπά, μα δεν μπορεί να νικήσει τον κόσμο. Οι δικτάτορες βλέποντας, ότι δε γίνεται τίποτα, αποφασίζουν να κατεβάσουν το στρατό. Οι δρόμοι της Αθήνας γεμίζουν με τανκς και στρατιωτικά αυτοκίνητα, που πηγαίνουν προς το Πολυτεχνείο. Ο κόσμος με απειλές και ξύλο απομακρύνεται, ενώ μένουν μέσα κλεισμένοι οι φοιτητές τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο.
  • 23. Το Σάββατο 17 του Νοέμβρη στις 3 η ώρα τα ξημερώματα το μοιραίο τανκ ξεκινά. Οι φοιτητές κρεμασμένοι στα κάγκελα συνεχίζουν να τραγουδούν τον Εθνικό Ύμνο. Σε λίγο η πόρτα θα πέσει. Μαζί και τα άψυχα κορμιά των παιδιών που είχαν γίνει ένα με αυτήν. Πανικός!!! «Τώρα μπαίνουν, τους βλέπω ...», είναι τα τελευταία λόγια του εκφωνητή. Οι σφαίρες σφυρίζουν. Όλοι τρέχουν να σωθούν. Εισβολή των τανκ Πυροβολισμοί
  • 29. Το πρωί τα πάντα ήταν ήρεμα. Οι δρόμοι μουσκεμένοι από τα νερά που έριξαν για να πλύνουν τα αίματα. Τίποτε δε θύμιζε αυτό που συνέβη το προηγούμενο βράδυ. Κι όμως η προσφορά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ήταν μεγάλη, ανεπανάληπτη, αξεπέραστη. Γκρέμισε το μύθο της πανίσχυρης χούντας. Πέρασε το μήνυμα στο λαό ότι με την ενότητα και την πάλη μπορεί να κερδίσει τη λευτεριά του, την αυτοδιάθεσή του. Μήνυμα που εμείς οι νεότεροι ποτέ δεν πρέπει να λησμονούμε.
  • 32. ετών Γιώργος Σαμούρης 22 Βασίλης Φαμέλος 26 Διομήδης Κομνηνός 17 Τορίλ Μαργκρέτε 21 Αλέκος Σπαρτίδης 16 Μάρκος Καραμάνης 23 Βασιλική Μπεκιάρη 17 Μιχαήλ Μαυρογιάννης 20 Στυλιανός Καραγιώργης 19 Νίκος Μαρκούλης 25 Αλέκος Καράκας 43 Κυριάκος Παντελεάκης 45 Σπύρος Κοντομάρης 46 Δημήτρης Παπαϊωάννου 60 Ανδρέας Κούμπος 63 Γιώργος Γεριτσίδης 48 Αικατερίνη Αργυροπούλου 75 Δημήτρης Θεοδώρου 60 Απολογισμός θυμάτων Ο ακριβής αριθμός των νεκρών στον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου παραμένει άγνωστος Επίσημα ανακοινώθηκαν μόνο αυτά τα ονόματα.
  • 33. Όταν οι καρδιές σπάνε, φρόντισε να είσαι εκεί. Κάτι μεγάλο κινδυνεύει. Κάτι σημαντικό πρόκειται να χαθεί. Μην τους αφήσεις να στο πάρουν. Μη σκεφτείς να κάνεις πίσω. Είσαι το ίδιο σημαντικός, μοναδικός, ικανός. Είσαι Ελεύθερος και ίσος με Όλους.